Tattoo Planet nummer 1

Tattoo Planet nummer 1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

HORISHIO

“Ik tatoeëer onder de artiestennaam Horishio. Dit betekent zoveel als tatoeërende Shion. Ik werk samen met mijn echtgenoot HoriRyu in een studio in Japan.We tatoeëren daar alleen op afspraak. Ik hou van de traditionele Japanse stijl van tatoeëren. Ik ben gespecialiseerd in draken,tijgers, kabuki maskers en karpers. .Ik hou ervan over de wereld te reizen, mensen te ontmoeten en kennis te nemen van hun tattoo kunst.Ik doe dit vaak met een groep vrienden onder wie HoriHiro. Hij is verschillende malen in Nederland geweest. Alhoewel het leuk is prijzen te winnen, zoals in Tampa (Florida) en Orlando,is dit voor mij niet het belangrijkst. Reizen geeft me altijd iets extra’s. Zelfs als ik niet weet wat dat extra’s is, kan ik het voelen. Na ieder bezoek aan een ander land ga ik anders denken, Zo verandert ook mijn tattoo kunst. Dit is voor mij een heel belangrijk proces. Daarom kan mijn werk vergeleken worden met wat wij Nieuw Japans noemen. Dat is een mix van traditionele thema’s met westerse invloeden. Ik vind het heel spannend voor de eerste keer naar Europa te gaan. Vooral Nederland omdat het een beroemd land is Japan.Ik weet dat er hele goede artiesten wonen. Ik ben heel erg benieuwd wat dit voor mij en mijn tattoo kunst kan betekenen in de toekomst. Ook hoop ik iets van mijn land naar het westen te kunnen meenemen en de mensen iets van de Japanse tattoo kunst te laten zien.Ik ben trots op de Japanse tattoo tradities en hoop dit over te kunnen brengen”.

 

Andy en Mercedsz
Endless Art Tattoo

 

 

 

 

 

 

 

 

DE DOORBOORDE MENS
Piercings van top tot teen en van vroeger en nu

Bert Sliggers, conservator Teylers Museum

Body Art

Er bestaat geen cultuur ter wereld waar mensen hun lichaam niet beschilderen, piercen, tatoeëren, vervormen of gewoon versieren, of dat in het verleden deden. Van permanente veranderingen als tatoeage of plastische chirurgie, tot tijdelijke vormen als make-up, kleding en kapsels. Deze lichaamskunst toont in één oogopslag iemands plek in de maatschappij en communiceert tal van andere boodschappen zonder dat er een woord gesproken wordt. Die beeldtaal verschilt per cultuur en kan pas gelezen worden als ons de betekenis van de symbolen bekend is. Lange nekken, ingebonden voetjes, korsetten en bodybuilding zijn voor de een het toppunt van schoonheid, voor de ander een misvorming, een teken van status of een belachelijke verschijning. Bij de ene cultuur betekent vetzucht gezondheid en welstand, bij de andere juist het tegenovergestelde. Tekenen van ouderdom worden bij de ene stam bewonderd en gerespecteerd, anderen doen er alles aan grijs haar en rimpels te verbergen.
In de Westerse wereld zijn de tekens aan een snelle mode onderhevig. Tatoeages waren tot voor kort nog voorbehouden aan zeelieden, gevangenen en avonturiers. Een warme dag op het strand leert nu wel anders. Hadden piercings voorheen vaak een seksuele betekenis, nu worden ze zichtbaar gedragen door de cassières van de supermarkt. Van tekens om te provoceren tot gewilde modeaccessoires. Over de opmars van nieuwe trends als scarificatie, amputatie, brandmerken en implanteren valt vooralsnog weinig te zeggen.

Geschiedenis

Piercing betekent eigenlijk doorboring. Met een naald wordt de huid doorboord, waarna ringen of staafjes in de doorboring worden aangebracht. Piercing gebeurt op zeer veel plaatsen, zoals oren, neus, lippen, tepels en genitaliën. De doorboring blijft niet altijd beperkt tot de huid, maar gaat soms ook door kraakbeen.Is de navelpiercing nog geen twintig jaar oud, de andere doorboorde plekken kennen al een lange geschiedenis waarvan de betekenis per cultuur sterk kon verschillen. Piercings werden aangebracht om statusverschillen aan te duiden, ze waren een onderdeel van initiatieriten, zuiver een versiering maar ook een seksueel of religieus symbool, om goden gunstig te stemmen of de afkomst aan te geven. Soms werd alleen de tong of eikel doorboord voor het opvangen van bloed voor een plengoffer.Het doorboren of steken van voorwerpen in de huid kreeg in Europa vooral toepassingen in het oor, maar zakte weldra af naar de navel om vervolgens bijna overal onderdak te vinden. In tegenstelling tot de tatoeage was de piercing (behalve voor de oren) tot voor kort nog een obscure, deels illegale undergroundactiviteit. Pas in het begin van de jaren negentig kwam de piercing op de catwalk en werd deze vorm van versiering door muziekidolen uitgedragen. Tegenwoordig worden alleen erotische piercings als extreem ervaren, nu het metaal in de wenkbrauw, lip, navel, tepel en de tong als (bijna) gewone modeaccessoire wordt beschouwd.

Religieuze rituelen

Sommige piercings zijn van tijdelijke aard. Zij hebben meestal een religieuze toepassing, zoals het verkrijgen van bloed voor offers, of door pijn te hallucineren en te kunnen communiceren met de goden. Dit was onder andere het geval met de Azteken uit Midden- Amerika, waarbij de tong of de eikel met een scherp voorwerp werd doorboord. Maar ook boetedoening, zelfkastijding, aderlating en mensenoffers kwamen daar voor om de goden gunstig te stemmen. Enigszins verwant hieraan is de zonnedans van de indianen van de Grote Amerikaanse Vlakten, waarbij scherpe haken door het borstvlees van de danser werden gehaald. Ook lieten zij hun rug met pinnen doorboren waaraan zware buffelschedels werden opgehangen. Verschillende onderdelen van dit ritueel zijn vanaf de jaren zestig van de vorige eeuw nieuw leven ingeblazen.Van oudsher hechten ook Hindoes groot belang aan trance en zelfkastijding. Ze beschouwen die als technieken waarmee bovennatuurlijke gaven kunnen worden aangekweekt. Dit komt vooral naar voren tijdens de Thai Pusam, een driedaagse religieuze viering, waarbij de huid van rug, voorhoofd, borst en bovenarm doorboord wordt met pinnen, haken en naalden. Door de kwellingen het hoofd te bieden, bewijzen ze dat hun hart zuiver is. Hiermee winnen ze aan sociaal prestige.

Ondergronds/bovengronds

Piercing was lange tijd taboe. Begin jaren zestig was piercen sterk seksueel getint en hoorde voornamelijk thuis in sadomasochistische kringen. Ook de toen nog obscure homoscene had zich over de piercing ontfermd. Deze subcultuur hield de piercing beperkt tot haar privé-rituelen. Er was absoluut geen piercing te zien op straat.Met de hippies en de opkomst van een jongerencultuur kwam daar, vooral in Amerika, snel verandering in. Lang haar, drugsgebruik en een oorbel waren de middelen om in het openbaar te provoceren en aandacht te trekken. Ondertussen raakte een steeds grotere groep mensen geïnteresseerd in piercings, vooral ontleend aan andere volkeren. Zij lieten zich bijvoorbeeld inspireren door exotische afbeeldingen uit het blad National Geographic. Zij noemden zich dan ook de ‘moderne primitieven’. De piercing kwam langzaam bovengronds als onderdeel van een alternatieve leefwijze.De punkbeweging bracht halverwege de jaren zeventig de piercing pas echt op de voorgrond. De punkscene verenigde elementen van sm, bondage en rubberfetisjisme in zich, en omarmde zelfverminking als teken van pijn en agressie. Het piercingsieraad bij uitstek was voor hen de veiligheidsspeld. Het duurde niet lang meer of in 1978 werd in Los Angeles de eerste professionele piercingshop geopend.

Mannen met oorbellen

Wanneer we ook doorboorde oorlellen tot de piercings rekenen, dan lopen er alleen al in Nederland miljoenen gepiercte mensen rond. Deze oorring of oorbel is bij vrouwen altijd wel een versieringsaccessoire geweest, maar bij mannen was deze in de 16de en 17de eeuw alleen voorbehouden aan de adel. Daarna zien we de oorsieraden in zwang komen bij zeelieden, die hen bij verdrinking moesten verzekeren van een nette begrafenis, of bij klederdrachten met speciale versieringen waarin het doorboorde oor een rol speelt. De gehele 19de eeuw was de oorring in beide oren de dracht van binnenvaartschippers, Zuiderzee- en Noordzeevissers. Zeelieden droegen meestal maar een ring in één oor. Bij zeelieden zou het dragen van goud in de oren een soort begrafenisverzekering zijn. Bij verdrinking mocht de vinder van het lijk de ringetjes houden in ruil voor een christelijke begrafenis. De ringetjes zouden ook genezend werken bij oogkwalen en chronische hoofdpijn of het gezichtsvermogen bevorderen. Daarvoor moest men dicht bij het zieke lichaamsdeel een wondje aanbrengen en dit kunstmatig openhouden door een honden- of kattenhaar, of door een metalen voorwerp. Dat verklaart wellicht ook de oorringen bij niet-schippers, zoals boeren op de Veluwe, in Friesland en op Walcheren. Oorringen kwamen nauwelijks meer voor bij mannen geboren na 1880. Sinds Donovan en Dylan het voorbeeld waren voor menige man om weer een oorbel te dragen, kwam ook de oorring onder vissers snel terug.

Piercings per lichaamsdeel

Navel
De navelpiercing is nog maar net uitgevonden. Dat komt omdat de vrouwenbuik in het Westen sinds kort zo bloot gezien mag worden. Het begon in 1953 met de introductie van de bikini. Een revolutionair kledingstuk, omdat de navel als erogene zone werd beschouwd en dus onfatsoenlijk was om te tonen. Maar de echte blote buik werd midden jaren tachtig geïntroduceerd door Madonna, waardoor voor het eerst navels in het straatbeeld zichtbaar werden. Kort daarop droegen de supermodellen Christine Turlington en Naomi Campbell er op de catwalk gouden ringen in: de navelpiercing was geboren. Nadat ook Madonna, Cher en Janet Jackson hun navels met piercings hadden versierd, kon op grote schaal het imiteren beginnen. De navelpiercing is tegenwoordig onder meisjes de meest populaire versiering.

Tong
De oudst bekende vormen van tongpiercing zijn afkomstig van de Azteken en Maya’s van Midden-Amerika. Priesters doorboorden hun tong voor het verkrijgen van bloed voor plengoffers en om in trance te raken om zo beter met de goden te kunnen communiceren. Dezelfde toepassing had de tongpiercing bij sommige indianenstammen van Noordwest-Amerika. De permanente tongpiercing is nog niet zo oud en wordt gekozen vanwege het provocerende karakter en de stimulerende werking die het kan hebben tijdens zoenen en vrijen. Via Janet Jackson, Keith Flint van de Prodigy en Mel B van de Spice Girls werd de tongpiercing bekend bij het grote publiek.

Neus
De neusring als versiering komt al voor in de bijbel. Hoe groter het sieraad hoe welgestelder de drager was. Nog steeds is het neussieraad populair bij nomadische stammen van Noord-Afrika en de bedoeïenen uit het Midden Oosten. In de 16de eeuw bereikte de neusring India, waar het door de hogere kasten werd overgenomen. In India wordt het sieraad meestal in de linker neusvleugel aangebracht, omdat deze plek in de geneeskunst wordt geassocieerd met de vrouwelijke voortplantingsorganen. De piercing moet zorgen voor een voorspoedige bevalling en minder menstruatiepijn. Terugkerende hippies uit India brachten de neuspiercing naar het Westen. De punkbeweging adopteerde de neuspiercing als een teken van rebellie tegen de gevestigde waarden. Door Madonna en Lenny Kravitz werd de neuspiercing ook onder de hedendaagse jeugd populair.Het doorboren van het neusschot en van de neusvleugels komt alleen voor in Irian Jaya, Papua Nieuw-Guinea en de Salomon Eilanden.

Oor
De oorlel, zowel bij mannen als bij vrouwen, is altijd en overal de meest populaire plek geweest om te piercen. Zelfs de 5000 jaar oude Ötzi, die in 1991 in een Oostenrijkse gletsjer werd ontdekt, had ca. 10mm wijde gaatjes in zijn oren. Oorpiercings zullen in eerste instantie om magische redenen zijn uitgevoerd. Het oor werd door veel volkeren gezien als de plek waar demonen het lichaam binnen konden komen. Boze geesten werden dan geweerd door bij de gehooringang permanente amuletten aan te brengen. Zeelieden geloofden met een oorring beter zicht te hebben.Het doorboren van de oorlel gebeurt meestal op zeer jonge leeftijd als onderdeel van rituelen die de jongen of het meisje moeten leiden naar de volwassenheid.
In de Westerse Wereld kon men met de oorbel ook zijn of haar welstand uitdrukken. Vooral in de 16de en 17de eeuw was de oorbel onder welgestelde mannen populair. Nu is het oor het meest gepiercete lichaamsdeel, bij jong en oud en waar ter wereld ook.

Lip
Het doorboren van de lip met een ring komt alleen voor bij enkele stammen uit Mali en Ethiopië. Daar zou de ring een onderdeel van een weefgetouw zijn dat verantwoordelijk is geweest voor het tot stand komen van de spraak. Alle andere lippiercings bestaan uit pluggen aan weerszijden van de lippen en op de boven- of beneden de onderlip. De labretpiercing, tegen de onderlip, was populair bij de mannelijke Azteken en Maya’s en was een teken van welstand. De pluggen boven de lip komen nog voor bij Afrikaanse vrouwen en wijzen op hun gehuwde staat. Hoe groter het sieraad hoe groter hun schoonheid. Een plug onder lip kan betekenen dat zij nog ongehuwd zijn. Schotels in de lippen kunnen enorme afmetingen aannemen, vooral bij vrouwen in Afrika en mannelijke Indianen uit het Amazonegebied. Soms worden met lippiercings dieren geïmiteerd door het aanbrengen van ivoren stekels van walrustanden bij de Inuit van noordelijk Alaska en Canada, of de pennen van vogelveren bij Zuid-Amerikaanse indianen, vaak als onderdeel van een initiatierite, soms als teken van hun sociale status.Een lipplug wordt meestal tussen de neus en bovenlip van vrouwen aangebracht en kwam voor in Ghana, Ivoorkust en Kameroen. Moeders doorboorden de bovenlip van hun kind al op jonge leeftijd en hielden het gat open met een bundeltje gras dat steeds dikker werd gemaakt. Wanneer het gat een diameter had van twee centimeter werd de plug van klei, hout of steen aangebracht. Daar moest de plug het binnenkomen van slechte geesten in de mond tegengaan.

Tepel
Het piercen van de tepel is tegenwoordig de populairste vorm van een erotische piercing. Tepelringen en –staafjes vergroten meestal de gevoeligheid van de tepels en zijn stimulerend bij het seksleven. Vroeger had de tepelpiercing vooral een praktische toepassing: Romeinse centurions bevestigden op die manier hun leren borstplaat aan hun lichaam. Een tepelpiercing stond bij hen voor moed en mannelijkheid. Als modeaccessoire zou deze piercing pas in de 14de eeuw weer terugkomen voor het bedekken van de tepels met juwelen. Aan het eind van de 19de eeuw was de tepelpiercing mode onder Engelse society-dames. Na lang een ondergronds bestaan te hebben geleid in sm- en homokringen, raakte de tepelpiercing pas echt geaccepteerd door gepiercete zangers als Lenny Kravitz en Axl Rose van Guns & Roses.
Tepelringen bij niet-westerse volkeren kwamen voor bij de Karankawa Indianen uit Texas, terwijl men ze nu nog aantreft bij vrouwen van de nomadische Kabylen-stam uit Algerije.

Genitaliën
Onder tal van erotische piercings, die bij het liefdesspel het wederzijds genot moeten verhogen, is het horizontaal doorboren van de eikel wel de meest heftige piercing. Deze is afkomstig van de gebieden rond de Indische Oceaan. Hoewel soms al tijdens de kindertijd aangebracht, maakt het zetten van deze piercing meestal deel uit van riten die tijdens de pubertijd worden uitgevoerd, gewoonlijk door een oudere vrouw. Men maakte gebruik van een metalen staafje, afgesloten met schijfjes, ook staafjes van been, ivoor of zelfs goud. Deze piercing was vooral populair onder de Dayaks op Borneo, die hiermee het zwelbotje in de penis van de neushoorn imiteerden. Een verticale doorboring van de eikel wordt onder meer beschreven in de Kama Sutra, het klassieke Hindoeïstische boek over liefde en sociale omgang.Piercings bij vrouwen werden vroeger toegepast in Afrika, India en Perzië, voornamelijk om de schaamlippen te verzegelen. Tegenwoordig worden de schaamlippen en clitoris gepiercet om seksuele redenen. De erotische piercings behoorden tot de jaren tachtig tot het domein van de moderne primitieven, die hiermee de grenzen van hun lichaam en geest verkenden. Nu kunnen ze in iedere piercingshop worden aangebracht.

Voorlichting

Gebrek aan kennis van de anatomie kan er toe leiden dat de piercer handelingen uitvoert die niet medisch verantwoord zijn. Deze handelingen kunnen leiden tot onherstelbare weefselschade. Door het aanprikken van zenuwen kan functieverlies en/of gevoelloosheid optreden. Na het aanbrengen van de piercing kunnen er complicaties ontstaan, zoals ontstekingen, allergische reacties, vorming van littekenweefsel en het uitgroeien en/of afstoten van het sieraad. Als de piercer niet op de juiste manier met zijn apparatuur omgaat, bestaat de kans dat de klant besmet wordt met bloedoverdraagbare ziekten, zoals HIV en Hepatitis B en C. Piercen wordt meestal gedaan door niet-medici en geschiedt niet onder medische verantwoordelijkheid. Daarom is in Amsterdam de Gezondheidsverordening op piercers van toepassing. De GG&GD heeft hygiëne-richtlijnen opgesteld en de piercers zijn verplicht deze richtlijnen na te leven. Bij overtreding kan de piercingshop gesloten worden.

Voordat een piercing wordt aangebracht, wordt gevraagd een zogenaamd ‘informed consent’ (een verklaring) in te vullen. Hierin staan een aantal vragen over je gezondheid en je leeftijd. Onder de 16 jaar is een piercing alleen toegestaan met uitdrukkelijke toestemming van ouders of voogd. De verklaring blijft in het bezit van de piercer en wordt vertrouwelijk behandeld.
Daarna wordt de huid schoongemaakt en gedesinfecteerd. De naald en het sieraad die door de huid gaan, moeten uit een steriele verpakking komen en niet met blote handen worden aangepakt. De piercer draagt daarom plastic handschoenen die vlak voor de handeling met alcohol worden gedesinfecteerd. Het aanbrengen van de piercing doet meestal maar heel even pijn. Een piercer mag geen verdovingsprik geven.Daarna is het van het grootste belang de vleeswond in de huid goed te verzorgen. De piercer geeft mondelinge en schriftelijke informatie mee hoe de piercing verzorgd moet worden en dat je bij klachten contact op moet nemen met de huisarts.